|
hebraeisch / deutsch:
Hebraeische Internetbuchstaben erhalten Sie kostenlos.
Die Haftarah finden Sie bei ORT, London.
VaJikra (Leviticus / III. B.M.)
1:1-5:26
Haftarah: Jesajah c43.21-c44.23
Kommentar
(ChaBaD)
Parashath
VaJikra
Vajikra:
Zum Charakter des Buches
Das dritte Buch der Tora, Levitikus, enthält einige der
wichtigsten Bibeltexte. In diesem Buch lesen wir Sätze wie "Liebe deinen
Nächsten so, wie du dich selbst liebst" und "Ihr sollt im Land allen
Einwohnern Freiheit ausrufen"...
Vajikra, die Priesterschrift:
Die Heiligkeit des israelitischen
Volkes
Heiligkeit wird nicht nur in der rituellen Reinheit gesehen,
sondern vor allem in persönlicher und sozialer Gerechtigkeit...
Paraschath vajikra:
Opfer
Wenn du mir aber einen Altar aus Steinen
machen wirst, so sollst du ihn nicht aus behauenen Steinen bauen: Denn wenn du
über ihm dein Schwert erhebst, hast du ihn entweiht....
Sidra Wajikra:
Die
Begründung der Opfer
Die Opfergesetze sind für uns wie ein Buch mit sieben Siegeln. Wir begreifen
weder ihre grundlegende Bedeutung noch die Absicht ihrer Vorschriften und
Regelungen...
Kapitel 1. à
÷øô àø÷éå
.øåîàì ãòåî ìäåàî ,åéìà äåäé øáãéå ;äùî ìà ,àø÷éå à*
,ïáø÷ íëî áéø÷é éë íãà ,íäéìà úøîàå ,ìàøùé éðá ìà øáã á*
.íëðáø÷ úà ,åáéø÷ú ,ïàöä ïîå ø÷áä ïî ,äîäáä ïî--äåäéì
ãòåî ìäåà çúô ìà ;åðáéø÷é íéîú øëæ ,ø÷áä ïî åðáø÷ äìåò íà â*
.äåäé éðôì åðåöøì ,åúåà áéø÷é
.åéìò øôëì ,åì äöøðå ;äìåòä ùàø ìò ,åãé êîñå ã*
úà ,íéðäåëä ïåøäà éðá åáéø÷äå ;äåäé éðôì ,ø÷áä ïá úà èçùå ä*
.ãòåî ìäåà çúô øùà ,áéáñ çáæîä ìò íãä úà å÷øæå ,íãä
.äéçúðì ,äúåà çúéðå ;äìåòä úà ,èéùôäå å*
.ùàä ìò ,íéöò åëøòå ;çáæîä ìò ,ùà ïäåëä ïåøäà éðá åðúðå æ*
ìò ,øãôä úàå ùàøä úà íéçúðä úà ,íéðäåëä ïåøäà éðá åëøòå ç*
.çáæîä ìò øùà ,ùàä ìò øùà íéöòä
äìåò ,äçáæîä ìåëä úà ïäåëä øéè÷äå ;íéîá õçøé ,åéòøëå åáø÷å è*
{ñ} .äåäéì çåçéð çéø äùéà
,íéîú øëæ--äìåòì ,íéæéòä ïî åà íéáùëä ïî åðáø÷ ïàöä ïî íàå é*
.åðáéø÷é
ïåøäà éðá å÷øæå ;äåäé éðôì ,äðåôö çáæîä êøé ìò åúåà èçùå àé*
.áéáñ ,çáæîä ìò åîã úà íéðäåëä
ìò ,íúåà ïäåëä êøòå ;åøãô úàå åùàø úàå ,åéçúðì åúåà çúéðå áé*
.çáæîä ìò øùà ùàä ìò øùà íéöòä
øéè÷äå ,ìåëä úà ïäåëä áéø÷äå ;íéîá õçøé ,íééòøëäå áø÷äå âé*
{ô} .äåäéì ,çåçéð çéø äùéà àåä äìåò ,äçáæîä
éðá ïî åà íéøåúä ïî áéø÷äå--äåäéì ,åðáø÷ äìåò óåòä ïî íàå ãé*
.åðáø÷ úà ,äðåéä
äöîðå ;äçáæîä øéè÷äå ,åùàø úà ÷ìîå ,çáæîä ìà ,ïäåëä åáéø÷äå åè*
.çáæîä øé÷ ìò ,åîã
íå÷î ìà ,äîã÷ çáæîä ìöà äúåà êéìùäå ;äúöåðá ,åúàøåî úà øéñäå æè*
.ïùãä
ìò ,äçáæîä ïäåëä åúåà øéè÷äå ,ìéãáé àì ,åéôðëá åúåà òñéùå æé*
{ñ} .äåäéì--çåçéð çéø äùéà ,àåä äìåò :ùàä ìò øùà íéöòä
-1,1- Und der EWIGE rief Moshe,
und er redete zu ihm aus dem Zelt der Begegnung: -1,2- Rede zu den Soehnen
Israel und sage zu ihnen: Wenn ein Mensch von euch dem EWIGEN eine Opfergabe
darbringen will, sollt ihr vom Vieh, von den Rindern und Schafen, eure
Opfergabe darbringen. -1,3- Wenn seine Opfergabe ein Brandopfer von den
Rindern ist, soll er sie darbringen, ein Maennliches ohne Fehler. Am Eingang
des Zeltes der Begegnung soll er sie darbringen, zum Wohlgefallen fuer ihn vor
dem EWIGEN. -1,4- Und er soll seine Hand auf den Kopf des Brandopfers legen,
und es wird als wohlgefaellig angenommen werden fuer ihn, um Suehnung fuer ihn
zu erwirken. -1,5- Und er soll das junge Rind schlachten vor dem EWIGEN. Und
die Soehne Aharons, die Priester, sollen das Blut herzubringen und das Blut
ringsherum an den Altar sprengen, der am Eingang des Zeltes der Begegnung.
-1,6- Und er soll dem Brandopfer die Haut abziehen und es in seine Stuecke
zerlegen. -1,7- Und die Soehne Aharons, des Priesters, sollen Feuer auf den
Altar legen und Holz auf dem Feuer zurichten. -1,8- Und die Soehne Aharons,
die Priester, sollen die Stuecke, den Kopf und das Fett auf dem Holz
zurichten, ueber dem Feuer, das auf dem Altar ist. -1,9- Und seine Eingeweide
und seine Unterschenkel soll er mit Wasser waschen. Und der Priester soll das
Ganze auf dem Altar in Rauch aufgehen lassen: ein Brandopfer, ein Feueropfer
als wohlgefaelliger Geruch fuer den EWIGEN.
1,10- Und wenn seine Opfergabe vom
Kleinvieh ist, von den Schafen oder von den Ziegen, als Brandopfer, soll er
sie darbringen als ein Maennliches ohne Fehler. -1,11- Und er soll es
schlachten an der Nordseite des Altars, vor dem EWIGEN; und die Soehne
Aharons, die Priester, sollen sein Blut ringsherum an den Altar sprengen.
-1,12- Und er soll es in seine Stuecke zerlegen mit seinem Kopf und seinem
Fett. Und der Priester soll sie auf dem Holz zurichten, ueber dem Feuer, das
auf dem Altar ist. -1,13- Und die Eingeweide und die Unterschenkel soll er
mit Wasser waschen; und der Priester soll das Ganze darbringen und auf dem
Altar in Rauch aufgehen lassen: ein Brandopfer ist es, ein Feueropfer als
wohlgefaelliger Geruch fuer den EWIGEN.
-1,14- Und wenn seine Opfergabe fuer
den EWIGEN ein Brandopfer von den Voegeln ist, dann soll er von den
Turteltauben oder von den jungen Tauben seine Opfergabe darbringen. -1,15-
Und der Priester bringe sie zum Altar und kneife ihr den Kopf ab und lasse
sie auf dem Altar in Rauch aufgehen, und ihr Blut soll an die Wand des
Altars ausgedrueckt werden. -1,16- Und er trenne ihren Kropf mit seinem
Inhalt ab und werfe ihn neben den Altar nach Osten, an den Ort der
Fettasche. -1,17- Und er soll sie an den Fluegeln einreissen, er soll sie
nicht zertrennen. Und der Priester soll sie auf dem Altar in Rauch aufgehen
lassen, auf dem Holz, das ueber dem Feuer ist: ein Brandopfer ist es, ein
Feueropfer als wohlgefaelliger Geruch fuer den EWIGEN.
Kapitel 2. á ÷øô àø÷éå
äéìò ÷öéå ;åðáø÷ äéäé ,úìåñ--äåäéì äçðî ïáø÷ áéø÷ú éë ,ùôðå à*
.äðåáì äéìò ïúðå ,ïîù
äúìåñî åöîå÷ àåìî íùî õî÷å ,íéðäåëä ïåøäà éðá ìà ,äàéáäå á*
äùéà ,äçáæîä äúøëæà úà ïäåëä øéè÷äå ;äúðåáì ìë ìò ,äðîùîå
.äåäéì çåçéð çéø
.äåäé éùéàî ,íéùãå÷ ùãå÷--åéðáìå ïåøäàì ,äçðîä ïî úøúåðäå â*
{ñ}
,ïîùá úåìåìá ,úåöî úåìç úìåñ--øåðú äôàî ,äçðî ïáø÷ áéø÷ú éëå ã*
{ñ} .ïîùá íéçåùî ,úåöî é÷é÷øå
.äéäú äöî ,ïîùá äìåìá úìåñ--êðáø÷ ,úáçîä ìò äçðî íàå ä*
{ñ} .àéä ,äçðî ;ïîù äéìò ú÷öéå ,íéúéô äúåà úåúô å*
.äùòéú ,ïîùá úìåñ--êðáø÷ ,úùçøî úçðî íàå æ*
,ïäåëä ìà äáéø÷äå ;äåäéì--äìàî äùòéé øùà ,äçðîä úà úàáäå ç*
.çáæîä ìà äùéâäå
çéø äùéà ,äçáæîä øéè÷äå ,äúøëæà úà äçðîä ïî ïäåëä íéøäå è*
.äåäéì ,çåçéð
.äåäé éùéàî ,íéùãå÷ ùãå÷--åéðáìå ïåøäàì ,äçðîä ïî úøúåðäå é*
ìëå øåàù ìë éë :õîç äùòéú àì ,äåäéì åáéø÷ú øùà äçðîä ìë àé*
.äåäéì äùéà åðîî åøéè÷ú àì ,ùáã
çéøì ,åìòé àì çáæîä ìàå ;äåäéì ,íúåà åáéø÷ú úéùàø ïáø÷ áé*
.çåçéð
ìòî ,êéäåìà úéøá çìî úéáùú àìå ,çìîú çìîá ,êúçðî ïáø÷ ìëå âé*
{ñ} .çìî áéø÷ú ,êðáø÷ ìë ìò ;êúçðî
,ìîøë ùøâ ,ùàá éåì÷ áéáà--äåäéì ,íéøåëéá úçðî áéø÷ú íàå ãé*
.êéøåëéá úçðî úà ,áéø÷ú
.àéä ,äçðî ;äðåáì äéìò úîùå ,ïîù äéìò úúðå åè*
,äùéà ,äúðåáì ìë ìò ,äðîùîå äùøâî äúøëæà úà ïäåëä øéè÷äå æè*
{ô} .äåäéì
2,1- Und wenn jemand die
Opfergabe eines Speisopfers dem EWIGEN darbringen will, soll seine Opfergabe
Weizengriess sein; und er soll Oel darauf giessen und Weihrauch darauf legen.
-2,2- Und er soll es zu den Soehnen Aharóns, den Priestern, bringen. Er nehme
davon seine Hand voll, von seinem Weizengriess und von seinem Oel samt all
seinem Weihrauch, und der Priester lasse die Askara davon auf dem Altar in
Rauch aufgehen: ein Feueropfer ist es als wohlgefaelliger Geruch fuer den
EWIGEN. -2,3- Aber das uebrige vom Speisopfer soll fuer Aharón und fuer seine
Soehne sein: ein Hochheiliges von den Feueropfern des EWIGEN.
2,4- Und wenn du als Opfergabe eines Speisopfers ein Ofengebaeck darbringen
willst, soll es Weizengriess sein, ungesaeuerte Kuchen, mit Oel gemengt, und
ungesaeuerte Fladen, mit Oel gesalbt. -2,5-Und wenn deine Opfergabe ein
Speisopfer in der Pfanne ist, soll es Weizengriess sein, mit Oel gemengt,
ungesaeuert. -2,6- Du sollst es in Stuecke zerbrechen und Oel darauf giessen:
ein Speisopfer ist es. -2,7- Und wenn deine Opfergabe ein Speisopfer im Topf
ist, soll es von Weizengriess mit Oel gemacht werden. -2,8- Und du sollst das
Speisopfer, das von diesen Dingen gemacht wird, dem EWIGEN bringen. Man soll
es dem Priester ueberreichen, und er soll es an den Altar tragen. -2,9- Und
der Priester hebe vom Speisopfer dessen Askara ab und lasse es auf dem Altar
in Rauch aufgehen: ein Feueropfer [ist es] als wohlgefaelliger Geruch fuer den
EWIGEN. -2,10- Das uebrige vom Speisopfer aber soll fuer Aharon und fuer seine
Soehne sein: ein Hochheiliges von den Feueropfern des EWIGEN.
2,11- Alles Speisopfer, das ihr dem EWIGEN darbringt, darf nicht aus
Gesaeuertem gemacht werden; denn von allem Sauerteig und allem Honig sollt ihr
fuer den EWIGEN nichts als Feueropfer in Rauch aufgehen lassen. -2,12- Was die
Opfergabe der Erstlinge betrifft, sollt ihr sie dem EWIGEN darbringen; aber
auf den Altar sollen sie nicht kommen als wohlgefaelliger Geruch. -2,13- Alle
Opfergaben deines Speisopfers sollst du mit Salz salzen und sollst das Salz
des Bundes deines Gottes auf deinem Speisopfer nicht fehlen lassen; bei allen
deinen Opfergaben sollst du Salz darbringen. -2,14- Und wenn du dem EWIGEN ein
Speisopfer von den ersten Fruechten darbringen willst, sollst du Aehren, am
Feuer geroestet, Graupen von Jungkorn, darbringen als Speisopfer von deinen
ersten Fruechten. -2,15- Und du sollst Oel darauf tun und Weihrauch darauf
legen: ein Speisopfer ist es. -2,16- Und der Priester soll die Askara davon in
Rauch aufgehen lassen, von seinen Graupen und von seinem Oel, mit all seinem
Weihrauch: ein Feueropfer fuer den EWIGEN.
Kapitel 3. â ÷øô àø÷éå
,äá÷ð íà øëæ íà ,áéø÷î àåä ,ø÷áä ïî íà--åðáø÷ ,íéîìù çáæ íàå à*
.äåäé éðôì åðáéø÷é íéîú
ïåøäà éðá å÷øæå ;ãòåî ìäåà çúô åèçùå ,åðáø÷ ùàø ìò åãé êîñå á*
.áéáñ ,çáæîä ìò íãä úà íéðäåëä
úàå ,áø÷ä úà äñëîä áìçä úà--äåäéì äùéà ,íéîìùä çáæî áéø÷äå â*
.áø÷ä ìò øùà áìçä ìë
úøúåéä úàå ;íéìñëä ìò øùà ïäéìò øùà áìçä úàå ,úåéìëä éúù úàå ã*
.äðøéñé úåéìëä ìò ,ãáëä ìò
ìò øùà íéöòä ìò øùà äìåòä ìò ,äçáæîä ïåøäà éðá åúåà åøéè÷äå ä*
{ô} .äåäéì ,çåçéð çéø äùéà ,ùàä
íéîú ,äá÷ð åà øëæ--äåäéì ,íéîìù çáæì åðáø÷ ïàöä ïî íàå å*
.åðáéø÷é
.äåäé éðôì ,åúåà áéø÷äå--åðáø÷ úà ,áéø÷î àåä áùë íà æ*
å÷øæå ;ãòåî ìäåà éðôì åúåà èçùå ,åðáø÷ ùàø ìò åãé úà êîñå ç*
.áéáñ ,çáæîä ìò åîã úà ïåøäà éðá
äöòä úîåòì ,äîéîú äéìàä åáìç--äåäéì äùéà ,íéîìùä çáæî áéø÷äå è*
.áø÷ä ìò øùà áìçä ìë úàå ,áø÷ä úà äñëîä áìçä úàå ;äðøéñé
úøúåéä úàå ;íéìñëä ìò øùà ïäéìò øùà áìçä úàå ,úåéìëä éúù úàå é*
.äðøéñé úåéìëä ìò ,ãáëä ìò
{ô} .äåäéì ,äùéà íçì ,äçáæîä ,ïäåëä åøéè÷äå àé*
.äåäé éðôì ,åáéø÷äå--åðáø÷ ,æò íàå áé*
éðá å÷øæå ;ãòåî ìäåà éðôì åúåà èçùå ,åùàø ìò åãé úà êîñå âé*
.áéáñ ,çáæîä ìò åîã úà ïåøäà
ìë úàå ,áø÷ä úà äñëîä áìçä úà--äåäéì äùéà ,åðáø÷ åðîî áéø÷äå ãé*
.áø÷ä ìò øùà áìçä
úøúåéä úàå ;íéìñëä ìò øùà ïäéìò øùà áìçä úàå ,úåéìëä éúù úàå åè*
.äðøéñé úåéìëä ìò ,ãáëä ìò
.äåäéì áìç ìë ,çåçéð çéøì äùéà íçì ,äçáæîä ,ïäåëä íøéè÷äå æè*
àì ,íã ìëå áìç ìë--íëéúåáùåî ìåëá ,íëéúåøåãì íìåò ú÷åç æé*
{ô} .åìëàú
3,1- Und wenn seine Opfergabe
ein Heilsopfer ist: wenn er sie von den Rindern darbringt, es sei ein
maennliches oder ein weibliches [Tier], soll er sie ohne Fehler vor dem EWIGEN
darbringen. -3,2- Und er soll seine Hand auf den Kopf seines Opfers legen und
es am Eingang des Zeltes der Begegnung schlachten; und die Soehne Aharons, die
Priester, sollen das Blut ringsherum an den Altar sprengen. -3,3- Und von dem
Heilsopfer soll er dem EWIGEN ein Feueropfer darbringen: das Fett, das die
Eingeweide bedeckt, und alles Fett, das an den Eingeweiden ist, 3,4- die
beiden Nieren und das Fett, das an ihnen [und] das an den Lenden ist, und den
Lappen ueber der Leber: bei den Nieren soll er es abtrennen. -3,5- Und die
Soehne Aharons sollen es auf dem Altar in Rauch aufgehen lassen, auf dem
Brandopfer, das auf dem Holz ueber dem Feuer ist: ein Feueropfer [ist es] als
wohlgefaelliger Geruch fuer den EWIGEN.
-3,6- Und wenn seine Opfergabe vom Kleinvieh ist, fuer den EWIGEN als
Heilsopfer, ein maennliches oder ein weibliches [Tier], soll er sie ohne
Fehler darbringen. -3,7- Wenn er ein Schaf darbringt als seine Opfergabe, dann
soll er es vor den EWIGEN herbeibringen; -3,8- und er soll seine Hand auf den
Kopf seines Opfers legen und es vor dem Zelt der Begegnung schlachten; und die
Soehne Aharons sollen sein Blut ringsherum an den Altar sprengen. -3,9- Und
vom Heilsopfer soll er sein Fett als Feueropfer dem EWIGEN darbringen: den
ganzen Fettschwanz - dicht beim Schwanzwirbel soll er ihn abtrennen - und das
Fett, das die Eingeweide bedeckt, und alles Fett, das an den Eingeweiden ist,
3,10- die beiden Nieren und das Fett, das an ihnen [und] das an den Lenden
ist, und den Lappen ueber der Leber: bei den Nieren soll er es abtrennen.
-3,11- Und der Priester soll es auf dem Altar in Rauch aufgehen lassen: eine
Speise des Feueropfers fuer den EWIGEN [ist es].
-3,12- Und wenn seine Opfergabe eine Ziege ist, dann soll er sie vor den
EWIGEN herbeibringen; -3,13- und er soll seine Hand auf ihren Kopf legen und
sie vor dem Zelt der Begegnung schlachten; und die Soehne Aharons sollen ihr
Blut ringsherum an den Altar sprengen. -3,14- Und er soll davon seine
Opfergabe als Feueropfer dem EWIGEN darbringen: das Fett, das die Eingeweide
bedeckt, und alles Fett, das an den Eingeweiden ist, -3,15- und die beiden
Nieren und das Fett, das an ihnen [und] das an den Lenden ist, und den Lappen
ueber der Leber: bei den Nieren soll er es abtrennen. -3,16- Und der Priester
soll sie auf dem Altar in Rauch aufgehen lassen: eine Speise des Feueropfers
[ist es] als wohlgefaelliger Geruch. Alles Fett gehoert dem EWIGEN. -3,17-
Eine ewige Ordnung bei euren Generationen in allen euren Wohnsitzen: Keinerlei
Fett und keinerlei Blut duerft ihr essen!
Kapitel 4. ã ÷øô àø÷éå
.øåîàì äùî ìà ,äåäé øáãéå à*
,äåäé úååöî ìåëî äââùá àèçú éë ùôð--øåîàì ,ìàøùé éðá ìà øáã á*
.äðäî úçàî ,äùòå ;äðéùòéú àì øùà
øô àèç øùà åúàèç ìò áéø÷äå--íòä úîùàì ,àèçé çéùîä ïäåëä íà â*
.úàèçì ,äåäéì íéîú ø÷á ïá
ùàø ìò åãé úà êîñå ;äåäé éðôì ,ãòåî ìäåà çúô ìà øôä úà àéáäå ã*
.äåäé éðôì øôä úà èçùå ,øôä
.ãòåî ìäåà ìà ,åúåà àéáäå ;øôä íãî ,çéùîä ïäåëä ç÷ìå ä*
,äåäé éðôì íéîòô òáù íãä ïî äæäå ;íãá ,åòáöà úà ïäåëä ìáèå å*
.ùãå÷ä úëåøô éðô úà
,øùà ,äåäé éðôì ,íéîñä úøåè÷ çáæî úåðø÷ ìò íãä ïî ïäåëä ïúðå æ*
øùà ,äìåòä çáæî ãåñé ìà êåôùé ,øôä íã ìë úàå ;ãòåî ìäåàá
.ãòåî ìäåà ,çúô
úàå ,áø÷ä ìò äñëîä áìçä úà--åðîî íéøé ,úàèçä øô áìç ìë úàå ç*
.áø÷ä ìò øùà áìçä ìë
úøúåéä úàå ;íéìñëä ìò øùà ïäéìò øùà áìçä úàå ,úåéìëä éúù úàå è*
.äðøéñé úåéìëä ìò ,ãáëä ìò
.äìåòä çáæî ìò ,ïäåëä íøéè÷äå ;íéîìùä çáæ øåùî ,íøåé øùàë é*
.åùøôå ,åáø÷å ;åéòøë ìòå åùàø ìò ,åøùá ìë úàå øôä øåò úàå àé*
,ïùãä êôù ìà ,øåäè íå÷î ìà äðçîì õåçî ìà øôä ìë úà àéöåäå áé*
{ô} .óøùéé ,ïùãä êôù ìò ;ùàá ,íéöò ìò åúåà óøùå
ìëî úçà åùòå ;ìä÷ä éðéòî øáã íìòðå ,åâùé ìàøùé úãò ìë íàå âé*
.åîùàå ,äðéùòéú àì øùà äåäé úååöî
,úàèçì ø÷á ïá øô ìä÷ä åáéø÷äå--äéìò åàèç øùà ,úàèçä äòãåðå ãé*
.ãòåî ìäåà éðôì åúåà åàéáäå
,øôä úà èçùå ;äåäé éðôì ,øôä ùàø ìò íäéãé úà äãòä éð÷æ åëîñå åè*
.äåäé éðôì
.ãòåî ,ìäåà ìà ,øôä íãî ,çéùîä ïäåëä àéáäå æè*
éðô úà ,äåäé éðôì íéîòô òáù äæäå ;íãä ïî ,åòáöà ïäåëä ìáèå æé*
.úëåøôä
;ãòåî ìäåàá ,øùà ,äåäé éðôì øùà ,çáæîä úåðø÷ ìò ïúéé íãä ïîå çé*
.ãòåî ìäåà ,çúô øùà ,äìåòä çáæî ãåñé ìà êåôùé ,íãä ìë úàå
.äçáæîä ,øéè÷äå ;åðîî íéøé ,åáìç ìë úàå èé*
,ïäåëä íäéìò øôéëå ;åì äùòé ïë ,úàèçä øôì äùò øùàë--øôì äùòå ë*
.íäì çìñðå
øôä úà óøù øùàë ,åúåà óøùå ,äðçîì õåçî ìà ,øôä úà àéöåäå àë*
{ô} .àåä ,ìä÷ä úàèç :ïåùàøä
àì øùà åéäåìà äåäé úååöî ìëî úçà äùòå ,àèçé ,àéùð øùà áë*
.íùàå ,äââùá äðéùòéú
,íéæéò øéòù åðáø÷ úà àéáäå--äá àèç øùà ,åúàèç åéìà òãåä åà âë*
.íéîú øëæ
,äìåòä úà èçùé øùà íå÷îá åúåà èçùå ,øéòùä ùàø ìò ,åãé êîñå ãë*
.àåä ,úàèç ;äåäé éðôì
úàå ;äìåòä çáæî úåðø÷ ìò ïúðå ,åòáöàá úàèçä íãî ïäåëä ç÷ìå äë*
.äìåòä çáæî ãåñé ìà ,êåôùé åîã
ïäåëä åéìò øôéëå ;íéîìùä çáæ áìçë ,äçáæîä øéè÷é åáìç ìë úàå åë*
{ô} .åì çìñðå ,åúàèçî
øùà äåäé úååöîî úçà äúåùòá ,õøàä íòî ,äââùá àèçú úçà ùôð íàå æë*
.íùàå ,äðéùòéú àì
äîéîú íéæéò úøéòù åðáø÷ àéáäå--àèç øùà åúàèç ,åéìà òãåä åà çë*
.àèç øùà åúàèç ìò ,äá÷ð
.äìåòä íå÷îá ,úàèçä úà èçùå ;úàèçä ùàø ìò ,åãé úà êîñå èë*
äîã ìë úàå ;äìåòä çáæî úåðø÷ ìò ïúðå ,åòáöàá äîãî ïäåëä ç÷ìå ì*
.çáæîä ãåñé ìà ,êåôùé
ïäåëä øéè÷äå ,íéîìùä çáæ ìòî áìç øñåä øùàë ,øéñé äáìç ìë úàå àì*
{ô} .åì çìñðå ,ïäåëä åéìò øôéëå ;äåäéì çåçéð çéøì ,äçáæîä
.äðàéáé ,äîéîú äá÷ð--úàèçì ,åðáø÷ àéáé ùáë íàå áì*
èçùé øùà íå÷îá ,úàèçì äúåà èçùå ;úàèçä ùàø ìò ,åãé úà êîñå âì*
.äìåòä úà
úàå ;äìåòä çáæî úåðø÷ ìò ïúðå ,åòáöàá úàèçä íãî ïäåëä ç÷ìå ãì*
.çáæîä ãåñé ìà ,êåôùé äîã ìë
øéè÷äå ,íéîìùä çáæî áùëä áìç øñåé øùàë ,øéñé äáìç ìë úàå äì*
åúàèç ìò ïäåëä åéìò øôéëå ;äåäé éùéà ìò ,äçáæîä íúåà ïäåëä
{ô} .åì çìñðå ,àèç øùà
- 4,1- Und der EWIGE redete zu
Moshe: -4,2- Rede zu den Soehnen Israel und sage: Wenn jemand aus Versehen
suendigt gegen [irgend etwas], was der EWIGE zu tun verboten hat, und
irgendeines von ihnen tut, - -4,3- wenn der gesalbte Priester suendigt zur
Schuld des Volkes, dann soll er fuer seine Suende, die er begangen hat, dem
EWIGEN einen Jungstier ohne Fehler als Suendopfer darbringen! - 4,4- Und er
soll den Stier an den Eingang des Zeltes der Begegnung vor den EWIGEN bringen
und seine Hand auf den Kopf des Stieres legen und den Stier vor dem EWIGEN
schlachten. -4,5- Und der gesalbte Priester nehme von dem Blut des Stieres und
bringe es in das Zelt der Begegnung; -4,6- und der Priester tauche seinen
Finger in das Blut und sprenge von dem Blut siebenmal vor den EWIGEN gegen den
Vorhang des Heiligtums hin. -4,7- Und der Priester tue [etwas] von dem Blut an
die Hoerner des Altars des wohlriechenden Raeucherwerks, der im Zelt der
Begegnung vor dem EWIGEN [steht]. Alles Blut des Stieres aber soll er an den
Fuss des Brandopferaltars giessen, der am Eingang des Zeltes der Begegnung
[steht]. -4,8- Und alles Fett vom Stier des Suendopfers soll er von ihm
abheben: das Fett, das die Eingeweide bedeckt, und alles Fett, das an den
Eingeweiden ist, -4,9- und die beiden Nieren und das Fett, das an ihnen [und]
das an den Lenden ist, und den Lappen ueber der Leber: bei den Nieren soll er
es abtrennen, -4,10- ebenso wie es vom Stier des Heilsopfers abgehoben wird;
und der Priester soll es auf dem Brandopferaltar in Rauch aufgehen lassen.
-4,11- Aber die Haut des Stieres und all sein Fleisch samt seinem Kopf und
seinen Unterschenkeln und seinen Eingeweiden und seinem Mageninhalt: -4,12-
den ganzen Stier soll er hinausbringen, nach draussen vor das Lager, an einen
reinen Ort, an den Schutthaufen der Fettasche und soll ihn auf Holzscheiten
mit Feuer verbrennen. Auf dem Schutthaufen der Fettasche soll er verbrannt
werden.
-4,13- Und wenn die ganze Gemeinde
Israel aus Versehen suendigt, und die Sache ist verborgen vor den Augen der
Versammlung, und sie tun irgend etwas von alledem, was der EWIGE zu tun
verboten hat, und werden schuldig, -4,14- wird dann die Suende erkannt, mit
der sie sich dagegen versuendigt haben, dann soll die Versammlung einen
Jungstier als Suendopfer darbringen, und sie sollen ihn vor das Zelt der
Begegnung bringen. -4,15- Und die Aeltesten der Gemeinde sollen vor dem
EWIGEN ihre Haende auf den Kopf des Stieres legen, und man soll den Stier
vor dem EWIGEN schlachten. -4,16- Und der gesalbte Priester bringe [etwas]
von dem Blut des Stieres in das Zelt der Begegnung, -4,17- und der Priester
tauche seinen Finger in das Blut und sprenge vor dem EWIGEN siebenmal gegen
den Vorhang hin. -4,18- Und von dem Blut tue er [etwas] an die Hoerner des
Altars, der vor dem EWIGEN, also im Zelt der Begegnung, [steht]. Alles Blut
soll er an den Fuss des Brandopferaltars giessen, der am Eingang des Zeltes
der Begegnung [steht]. -4,19- All sein Fett aber soll er von ihm abheben und
auf dem Altar in Rauch aufgehen lassen. -4,20- Und er soll mit dem Stier
tun, wie er mit dem Stier des Suendopfers getan hat; ebenso soll er damit
tun. Und so erwirke der Priester Suehnung fuer sie, und es wird ihnen
vergeben werden. -4,21- Und er soll den Stier hinausbringen, nach draussen
vor das Lager, und ihn verbrennen, ebenso wie er den ersten Stier verbrannt
hat: ein Suendopfer der Versammlung ist es. -4,22- Wenn ein Fuerst suendigt
und tut aus Versehen [irgend etwas] von alledem, was der EWIGE, sein Gott,
zu tun verboten hat, und wird schuldig, -4,23- und seine Suende, mit der er
gesuendigt hat, wird ihm zu Bewusstsein gebracht, dann soll er seine
Opfergabe bringen, einen Ziegenbock, ein Maennchen ohne Fehler. -4,24- Und
er soll seine Hand auf den Kopf des Ziegenbockes legen und ihn schlachten an
dem Ort, wo man das Brandopfer vor dem EWIGEN schlachtet: ein Suendopfer ist
es. -4,25- Und der Priester nehme mit seinen Fingern [etwas] von dem Blut
des Suendopfers und tue es an die Hoerner des Brandopferaltars; und sein
Blut soll er an den Fuss des Brandopferaltars giessen. -4,26- All sein Fett
aber soll er auf dem Altar in Rauch aufgehen lassen, wie das Fett des
Heilsopfers. Und so erwirke der Priester Suehnung fuer ihn wegen seiner
Suende, und es wird ihm vergeben werden. -4,27- Und wenn jemand vom Volk des
Landes aus Versehen suendigt, indem er eines von dem tut, was der EWIGE zu
tun verboten hat, und schuldig wird, -4,28- und seine Suende, die er
begangen hat, wird ihm zu Bewusstsein gebracht, dann soll er seine Opfergabe
bringen, eine weibliche Ziege ohne Fehler, fuer seine Suende, die er
begangen hat. -4,29- Und er soll seine Hand auf den Kopf des Suendopfers
legen und das Suendopfer am Ort des Brandopfers schlachten. -4,30- Und der
Priester nehme mit seinem Finger [etwas] von seinem Blut und tue es an die
Hoerner des Brandopferaltars. All sein Blut aber soll er an den Fuss des
Altars giessen. -4,31- Und all sein Fett soll er abtrennen, ebenso wie das
Fett vom Heilsopfer abgetrennt wird; und der Priester soll es auf dem Altar
in Rauch aufgehen lassen als wohlgefaelligen Geruch fuer den EWIGEN. So
erwirke der Priester Suehnung fuer ihn, und es wird ihm vergeben werden. -
-4,32- Und wenn er ein Schaf bringt als seine Opfergabe zum Suendopfer, dann
bringe er ein weibliches [Tier] ohne Fehler. -4,33- Und er soll seine Hand
auf den Kopf des Suendopfers legen und es als Suendopfer schlachten an dem
Ort, wo man das Brandopfer schlachtet. -4,34- Und der Priester nehme mit
seinem Finger [etwas] vom Blut des Suendopfers und tue es an die Hoerner des
Brandopferaltars. All sein Blut aber soll er an den Fuss des Altars giessen.
-4,35- Und all sein Fett soll er abtrennen, ebenso wie das Fett des Schafes
vom Heilsopfer abgetrennt wird; und der Priester soll es auf dem Altar in
Rauch aufgehen lassen, auf den Feueropfern des EWIGEN. So erwirke der
Priester Suehnung fuer ihn wegen seiner Suende, die er begangen hat, und es
wird ihm vergeben werden.
Kapitel 5. ä ÷øô àø÷éå
àì íà ;òãé åà äàø åà ,ãò àåäå ,äìà ìå÷ äòîùå ,àèçú éë ùôðå à*
.åðååò àùðå ,ãéâé
úìáðá åà äàîè äéç úìáðá åà ,àîè øáã ìëá òâéú øùà ,ùôð åà á*
.íùàå àîè àåäå ,åðîî íìòðå ;àîè õøù úìáðá åà ,äàîè äîäá
,åðîî íìòðå ;äá àîèé øùà åúàîåè ìåëì ,íãà úàîåèá òâéé éë åà â*
.íùàå òãé àåäå
àèáé øùà ìåëì ,áéèéäì åà òøäì íééúôùá àèáì òáùéú éë ùôð åà ã*
.äìàî úçàì ,íùàå òãé àåäå ;åðîî íìòðå--äòåáùá íãàä
.äéìò àèç øùà ,äãååúäå--äìàî úçàì ,íùàé éë äéäå ä*
åà ,äáùë ïàöä ïî äá÷ð àèç øùà åúàèç ìò äåäéì åîùà úà àéáäå å*
.åúàèçî ,ïäåëä åéìò øôéëå ;úàèçì--íéæéò úøéòù
åà íéøåú éúù àèç øùà åîùà úà àéáäå ,äù éã ,åãé òéâú àì íàå æ*
.äìåòì ãçàå ,úàèçì ãçà--äåäéì ,äðåé éðá éðù
úà ÷ìîå ;äðåùàø úàèçì øùà úà áéø÷äå ,ïäåëä ìà íúåà àéáäå ç*
.ìéãáé àìå ,åôøåò ìåîî åùàø
;çáæîä ãåñé ìà äöîéé íãá øàùðäå ,çáæîä øé÷ ìò úàèçä íãî äæäå è*
.àåä ,úàèç
,àèç øùà åúàèçî ïäåëä åéìò øôéëå ;èôùîë ,äìåò äùòé éðùä úàå é*
{ñ} .åì çìñðå
åðáø÷ úà àéáäå--äðåé éðá éðùì åà ,íéøåú éúùì åãé âéùú àì íàå àé*
ïúéé àìå ,ïîù äéìò íéùé àì ;úàèçì ,úìåñ äôéàä úéøéùò àèç øùà
.àéä ,úàèç éë--äðåáì äéìò
äúøëæà úà åöîå÷ àåìî äðîî ïäåëä õî÷å ,ïäåëä ìà ,äàéáäå áé*
.àéä ,úàèç ;äåäé éùéà ìò ,äçáæîä øéè÷äå
;åì çìñðå--äìàî úçàî ,àèç øùà åúàèç ìò ïäåëä åéìò øôéëå âé*
{ñ} .äçðîë ,ïäåëì äúééäå
.øåîàì äùî ìà ,äåäé øáãéå ãé*
åîùà úà àéáäå--äåäé éùãå÷î äââùá äàèçå ,ìòî ìåòîú éë ùôð åè*
.íùàì ,ùãå÷ä ì÷ùá íéì÷ù óñë êëøòá ïàöä ïî íéîú ìéà äåäéì
,åúåà ïúðå ,åéìò óñåé åúéùéîç úàå ,íìùé ùãå÷ä ïî àèç øùà úàå æè*
{ô} .åì çìñðå ,íùàä ìéàá åéìò øôëé ïäåëäå ;ïäåëì
;äðéùòéú àì øùà äåäé úååöî ìëî úçà äúùòå ,àèçú éë ùôð íàå æé*
.åðååò àùðå ,íùàå òãé àìå
åéìò øôéëå ;ïäåëä ìà ,íùàì êëøòá ïàöä ïî íéîú ìéà àéáäå çé*
.åì çìñðå--òãé àì àåäå ,ââù øùà åúââù ìò ïäåëä
{ô} .äåäéì ,íùà íåùà :àåä ,íùà èé*
.øåîàì äùî ìà ,äåäé øáãéå ë*
úîåùúá åà ïåã÷éôá åúéîòá ùçéëå ;äåäéá ìòî äìòîå ,àèçú éë ùôð àë*
.åúéîò úà ÷ùò åà ,ìæâá åà ãé
äùòé øùà ìåëî úçà ìò ;ø÷ù ìò òáùðå ,äá ùçéëå äãéáà àöî åà áë*
.äðäá àåèçì ,íãàä
øùà ÷ùåòä úà åà ìæâ øùà äìéæâä úà áéùäå--íùàå àèçé éë ,äéäå âë*
.àöî øùà ,äãéáàä úà åà ;åúéà ã÷ôåä øùà ïåã÷éôä úà åà ,÷ùò
åéúéùéîçå ,åùàøá åúåà íìéùå--ø÷ùì ,åéìò òáùéé øùà ìåëî åà ãë*
.åúîùà íåéá ,åððúéé åì àåä øùàì :åéìò óñåé
.ïäåëä ìà ,íùàì êëøòá ïàöä ïî íéîú ìéà ,äåäéì ,àéáé åîùà úàå äë*
,äùòé øùà ìåëî úçà ìò ,åì çìñðå ,äåäé éðôì ïäåëä åéìò øôéëå åë*
{ô} .äá äîùàì
-5,1- Und wenn jemand suendigt,
dass er die Stimme der Verfluchung hoert, und er war Zeuge, sei es, dass er es
gesehen oder gekannt hat, - wenn er es nicht meldet, dann soll er seine Schuld
tragen; -5,2- oder wenn jemand irgend etwas Unreines anruehrt, sei es das Aas
eines unreinen wilden Tieres oder das Aas eines unreinen Viehs oder das Aas
eines unreinen kriechenden Tieres, - ist es ihm auch verborgen, dann ist er
[doch] unrein und schuldig. -5,3- Oder wenn er die Unreinheit eines Menschen
anruehrt, was seine Unreinheit auch sei, durch die er unrein wird, und es ist
ihm verborgen, - erkennt er es, dann ist er schuldig. -5,4- Oder wenn jemand
schwoert, indem er unbesonnen mit den Lippen redet, Boeses oder Gutes zu tun,
nach allem was ein Mensch mit einem Schwur unbesonnen reden mag, und es ist
ihm verborgen, - erkennt er es, dann ist er schuldig in einem von diesen.
-5,5- Und es soll geschehen, wenn er in einem von diesen [Dingen] schuldig
wird, dann bekenne er, worin er gesuendigt hat; -5,6- und er bringe dem EWIGEN
sein Schuldopfer fuer seine Suende, die er begangen hat: ein weibliches [Tier]
vom Kleinvieh, ein Schaf oder eine Ziege, zum Suendopfer. So soll der Priester
wegen seiner Suende Suehnung fuer ihn erwirken. -5,7- Und wenn seine Hand das
[zum Kauf] eines Schafes Ausreichende nicht aufbringen kann, so bringe er fuer
das, worin er gesuendigt hat, dem EWIGEN sein Schuldopfer: zwei Turteltauben
oder zwei junge Tauben: eine zum Suendopfer und eine zum Brandopfer. -5,8- Und
er soll sie zum Priester bringen; und dieser bringe die zum Suendopfer zuerst
dar und kneife ihr den Kopf dicht beim Genick ab. Er soll ihn aber nicht [voellig]
abtrennen. -5,9- Und er sprenge [etwas] von dem Blut des Suendopfers an die
Wand des Altars, das uebrige von dem Blut aber soll an den Fuss des Altars
ausgedrueckt werden: ein Suendopfer ist es. -5,10- Und die andere soll er als
Brandopfer opfern, nach der Vorschrift. So erwirke der Priester Suehnung fuer
ihn wegen seiner Suende, die er begangen hat, und es wird ihm vergeben werden.
-5,11- Wenn aber seine Hand zwei Turteltauben oder zwei junge Tauben nicht
aufbringen kann, dann bringe er, der gesuendigt hat, als seine Opfergabe ein
zehntel Efa Weizengriess zum Suendopfer. Er soll kein Oel darauf tun und
keinen Weihrauch darauf legen, denn ein Suendopfer ist es. -5,12- Und er soll
es zum Priester bringen; und der Priester nehme davon seine Hand voll, die
Askara davon, und lasse es auf dem Altar in Rauch aufgehen, auf den
Feueropfern des EWIGEN: ein Suendopfer ist es. -5,13- So erwirke der Priester
Suehnung fuer ihn wegen seiner Suende, die er begangen hat in einem von diesen
[Dingen], und es wird ihm vergeben werden. Das Suendopfer aber soll dem
Priester gehoeren wie das Speisopfer.
-5,14- Und der EWIGE redete zu Moshe:
-5,15- Wenn jemand Untreue begeht und aus Versehen an den heiligen Dingen
des EWIGEN suendigt, dann soll er dem EWIGEN sein Schuldopfer bringen: einen
Widder ohne Fehler vom Kleinvieh, nach deiner Schaetzung an Schekeln Silber,
nach dem Schekel des Heiligtums, zum Schuldopfer. -5,16- Und worin er an dem
Heiligen gesuendigt hat, soll er erstatten und ein Fuenftel davon noch
hinzufuegen und es dem Priester geben. Und der Priester soll Suehnung fuer
ihn erwirken mit dem Widder des Schuldopfers, und es wird ihm vergeben
werden. -5,17- Und wenn jemand suendigt und irgend etwas von all dem tut,
was der EWIGE zu tun verboten hat, - hat er es auch nicht erkannt, dann ist
er [doch] schuldig und soll seine Schuld tragen. -5,18- Er soll nach deiner
Schaetzung einen Widder ohne Fehler, vom Kleinvieh, zum Priester bringen
fuer das Schuldopfer. Und der Priester soll fuer ihn Suehnung erwirken wegen
seines Versehens, das er begangen hat, ohne es zu erkennen; und es wird ihm
vergeben werden. -5,19- Ein Schuldopfer ist es; er ist auf jeden Fall am
EWIGEN schuldig geworden.
-5,20- Und der EWIGE redete zu Moshe:
-5,21- Wenn jemand suendigt und Untreue gegen den EWIGEN begeht, dass er
seinem Naechsten ein anvertrautes Gut ableugnet oder ein Darlehn oder etwas
Geraubtes, oder er hat von seinem Naechsten etwas erpresst, -5,22-oder er
hat Verlorenes gefunden und leugnet es ab, und er schwoert falsch oder
irgend etwas von allem, was ein Mensch tun mag, sich darin zu versuendigen:
-5,23- dann soll es geschehen, wenn er gesuendigt hat und schuldig geworden
ist, dass er zurueckerstatte das Geraubte, das er geraubt, oder das
Erpresste, das er erpresst hat, oder das Anvertraute, das ihm anvertraut
worden ist, oder das Verlorene, das er gefunden hat, -5,24- oder [etwas] von
all dem, worueber er falsch geschworen hat; und er soll es erstatten nach
seiner [vollen] Summe und ein Fuenftel davon noch hinzufuegen. Wem es
gehoert, dem soll er es geben am Tag seines Schuldopfers. -5,25- Und dem
EWIGEN soll er sein Schuldopfer bringen: einen Widder ohne Fehler vom
Kleinvieh, nach deiner Schaetzung, als Schuldopfer zum Priester. -5,26- Und
der Priester soll Suehnung fuer ihn erwirken vor dem EWIGEN, und es wird ihm
vergeben werden wegen irgend etwas von allem, was er getan hat, darin
schuldig zu werden.
Zum Inhaltsverzeichnis: haParashah
Zum Inhaltsverzeichnis: Jahaduth
Zum
Inhaltsverzeichnis: haGalil onLine
|