Judentum und Israel
haGalil onLine - http://www.hagalil.com
     

 

 

àø÷éåhebraeisch / deutsch: Hebraeische Internetbuchstaben erhalten Sie kostenlos.
Die Haftarah finden Sie bei ORT, London.

Parashath haShawu'a 
[Zur Übersicht Wochenabschnitte]

VaJikra (Leviticus / III. B.M.) 1:1-5:26
Haftarah: Jesajah c43.21-c44.23

Kommentar (ChaBaD)
Parashath VaJikra

Vajikra:
Zum Charakter des Buches

Das dritte Buch der Tora, Levitikus, enthält einige der wichtigsten Bibeltexte. In diesem Buch lesen wir Sätze wie "Liebe deinen Nächsten so, wie du dich selbst liebst" und "Ihr sollt im Land allen Einwohnern Freiheit ausrufen"...

Vajikra, die Priesterschrift:
Die Heiligkeit des israelitischen Volkes
Heiligkeit wird nicht nur in der rituellen Reinheit gesehen, sondern vor allem in persönlicher und sozialer Gerechtigkeit...

Paraschath vajikra:
Opfer
„Wenn du mir aber einen Altar aus Steinen machen wirst, so sollst du ihn nicht aus behauenen Steinen bauen: Denn wenn du über ihm dein Schwert erhebst, hast du ihn entweiht.“...

Sidra Wajikra:
Die Begründung der Opfer

Die Opfergesetze sind für uns wie ein Buch mit sieben Siegeln. Wir begreifen weder ihre grundlegende Bedeutung noch die Absicht ihrer Vorschriften und Regelungen...

Kapitel 1. à ÷øô àø÷éå

           .øåîàì ãòåî ìäåàî ,åéìà äåäé øáãéå ;äùî ìà ,àø÷éå      à*
,ïáø÷  íëî  áéø÷é  éë  íãà   ,íäéìà úøîàå  ,ìàøùé éðá ìà øáã      á*
       .íëðáø÷ úà ,åáéø÷ú ,ïàöä ïîå ø÷áä ïî ,äîäáä ïî--äåäéì         
ãòåî  ìäåà çúô ìà  ;åðáéø÷é íéîú øëæ  ,ø÷áä ïî åðáø÷ äìåò íà      â*
             .äåäé éðôì åðåöøì ,åúåà áéø÷é         
          .åéìò øôëì ,åì äöøðå ;äìåòä ùàø ìò ,åãé êîñå      ã*
úà  ,íéðäåëä ïåøäà éðá åáéø÷äå  ;äåäé éðôì  ,ø÷áä ïá úà èçùå      ä*
         .ãòåî ìäåà çúô øùà ,áéáñ çáæîä ìò íãä úà å÷øæå ,íãä         
           .äéçúðì ,äúåà çúéðå ;äìåòä úà ,èéùôäå      å*
     .ùàä ìò ,íéöò åëøòå ;çáæîä ìò ,ùà ïäåëä ïåøäà éðá åðúðå      æ*
ìò   ,øãôä  úàå  ùàøä úà íéçúðä úà  ,íéðäåëä ïåøäà éðá åëøòå      ç*
                 .çáæîä ìò øùà ,ùàä ìò øùà íéöòä         
äìåò  ,äçáæîä ìåëä úà ïäåëä øéè÷äå  ;íéîá õçøé ,åéòøëå åáø÷å      è*
                {ñ}  .äåäéì çåçéð çéø äùéà         

,íéîú  øëæ--äìåòì  ,íéæéòä ïî åà íéáùëä ïî åðáø÷ ïàöä ïî íàå      é*
                      .åðáéø÷é         
ïåøäà  éðá  å÷øæå  ;äåäé éðôì  ,äðåôö çáæîä êøé ìò åúåà èçùå     àé*
            .áéáñ ,çáæîä ìò åîã úà íéðäåëä         
ìò  ,íúåà ïäåëä êøòå  ;åøãô úàå åùàø úàå  ,åéçúðì åúåà çúéðå     áé*
            .çáæîä ìò øùà ùàä ìò øùà íéöòä         
øéè÷äå   ,ìåëä  úà ïäåëä áéø÷äå  ;íéîá õçøé  ,íééòøëäå áø÷äå     âé*
          {ô}  .äåäéì ,çåçéð çéø äùéà àåä äìåò ,äçáæîä         

éðá  ïî  åà íéøåúä ïî áéø÷äå--äåäéì  ,åðáø÷ äìåò óåòä ïî íàå     ãé*
                    .åðáø÷ úà ,äðåéä         
äöîðå  ;äçáæîä øéè÷äå ,åùàø úà ÷ìîå ,çáæîä ìà ,ïäåëä åáéø÷äå     åè*
                  .çáæîä øé÷ ìò ,åîã         
íå÷î ìà ,äîã÷ çáæîä ìöà äúåà êéìùäå ;äúöåðá ,åúàøåî úà øéñäå     æè*
                         .ïùãä         
ìò  ,äçáæîä ïäåëä åúåà øéè÷äå  ,ìéãáé àì  ,åéôðëá åúåà òñéùå     æé*
    {ñ}  .äåäéì--çåçéð çéø äùéà ,àåä äìåò  :ùàä ìò øùà íéöòä         
  

-1,1- Und der EWIGE rief Moshe, und er redete zu ihm aus dem Zelt der Begegnung: -1,2- Rede zu den Soehnen Israel und sage zu ihnen: Wenn ein Mensch von euch dem EWIGEN eine Opfergabe darbringen will, sollt ihr vom Vieh, von den Rindern und Schafen, eure Opfergabe darbringen. -1,3- Wenn seine Opfergabe ein Brandopfer von den Rindern ist, soll er sie darbringen, ein Maennliches ohne Fehler. Am Eingang des Zeltes der Begegnung soll er sie darbringen, zum Wohlgefallen fuer ihn vor dem EWIGEN. -1,4- Und er soll seine Hand auf den Kopf des Brandopfers legen, und es wird als wohlgefaellig angenommen werden fuer ihn, um Suehnung fuer ihn zu erwirken. -1,5- Und er soll das junge Rind schlachten vor dem EWIGEN. Und die Soehne Aharons, die Priester, sollen das Blut herzubringen und das Blut ringsherum an den Altar sprengen, der am Eingang des Zeltes der Begegnung. -1,6- Und er soll dem Brandopfer die Haut abziehen und es in seine Stuecke zerlegen. -1,7- Und die Soehne Aharons, des Priesters, sollen Feuer auf den Altar legen und Holz auf dem Feuer zurichten. -1,8- Und die Soehne Aharons, die Priester, sollen die Stuecke, den Kopf und das Fett auf dem Holz zurichten, ueber dem Feuer, das auf dem Altar ist. -1,9- Und seine Eingeweide und seine Unterschenkel soll er mit Wasser waschen. Und der Priester soll das Ganze auf dem Altar in Rauch aufgehen lassen: ein Brandopfer, ein Feueropfer als wohlgefaelliger Geruch fuer den EWIGEN.

1,10- Und wenn seine Opfergabe vom Kleinvieh ist, von den Schafen oder von den Ziegen, als Brandopfer, soll er sie darbringen als ein Maennliches ohne Fehler. -1,11- Und er soll es schlachten an der Nordseite des Altars, vor dem EWIGEN; und die Soehne Aharons, die Priester, sollen sein Blut ringsherum an den Altar sprengen. -1,12- Und er soll es in seine Stuecke zerlegen mit seinem Kopf und seinem Fett. Und der Priester soll sie auf dem Holz zurichten, ueber dem Feuer, das auf dem Altar ist. -1,13- Und die Eingeweide und die Unterschenkel soll er mit Wasser waschen; und der Priester soll das Ganze darbringen und auf dem Altar in Rauch aufgehen lassen: ein Brandopfer ist es, ein Feueropfer als wohlgefaelliger Geruch fuer den EWIGEN.

-1,14- Und wenn seine Opfergabe fuer den EWIGEN ein Brandopfer von den Voegeln ist, dann soll er von den Turteltauben oder von den jungen Tauben seine Opfergabe darbringen. -1,15- Und der Priester bringe sie zum Altar und kneife ihr den Kopf ab und lasse sie auf dem Altar in Rauch aufgehen, und ihr Blut soll an die Wand des Altars ausgedrueckt werden. -1,16- Und er trenne ihren Kropf mit seinem Inhalt ab und werfe ihn neben den Altar nach Osten, an den Ort der Fettasche. -1,17- Und er soll sie an den Fluegeln einreissen, er soll sie nicht zertrennen. Und der Priester soll sie auf dem Altar in Rauch aufgehen lassen, auf dem Holz, das ueber dem Feuer ist: ein Brandopfer ist es, ein Feueropfer als wohlgefaelliger Geruch fuer den EWIGEN.

Kapitel 2. á ÷øô àø÷éå


äéìò ÷öéå  ;åðáø÷ äéäé ,úìåñ--äåäéì äçðî ïáø÷ áéø÷ú éë ,ùôðå      à*
                     .äðåáì äéìò ïúðå ,ïîù         
äúìåñî  åöîå÷  àåìî íùî õî÷å  ,íéðäåëä ïåøäà éðá ìà  ,äàéáäå      á*
äùéà  ,äçáæîä äúøëæà úà ïäåëä øéè÷äå  ;äúðåáì ìë ìò  ,äðîùîå         
                    .äåäéì çåçéð çéø         
  .äåäé éùéàî  ,íéùãå÷ ùãå÷--åéðáìå ïåøäàì ,äçðîä ïî úøúåðäå      â*
                           {ñ}         

,ïîùá úåìåìá ,úåöî úåìç úìåñ--øåðú äôàî ,äçðî ïáø÷ áéø÷ú éëå      ã*
            {ñ}  .ïîùá íéçåùî ,úåöî é÷é÷øå         

        .äéäú äöî ,ïîùá äìåìá úìåñ--êðáø÷ ,úáçîä ìò äçðî íàå      ä*
            {ñ}  .àéä ,äçðî ;ïîù äéìò ú÷öéå ,íéúéô äúåà úåúô      å*

              .äùòéú ,ïîùá úìåñ--êðáø÷ ,úùçøî úçðî íàå      æ*
,ïäåëä  ìà  äáéø÷äå  ;äåäéì--äìàî äùòéé øùà  ,äçðîä úà úàáäå      ç*
                    .çáæîä ìà äùéâäå         
çéø  äùéà   ,äçáæîä  øéè÷äå  ,äúøëæà úà äçðîä ïî ïäåëä íéøäå      è*
                       .äåäéì ,çåçéð         
   .äåäé éùéàî ,íéùãå÷ ùãå÷--åéðáìå ïåøäàì ,äçðîä ïî úøúåðäå      é*
ìëå  øåàù  ìë éë   :õîç äùòéú àì  ,äåäéì åáéø÷ú øùà äçðîä ìë     àé*
                 .äåäéì äùéà åðîî åøéè÷ú àì ,ùáã         
çéøì   ,åìòé  àì  çáæîä ìàå  ;äåäéì  ,íúåà åáéø÷ú úéùàø ïáø÷     áé*
                        .çåçéð         
ìòî  ,êéäåìà úéøá çìî úéáùú àìå  ,çìîú çìîá  ,êúçðî ïáø÷ ìëå     âé*
             {ñ}  .çìî áéø÷ú ,êðáø÷ ìë ìò ;êúçðî         

,ìîøë  ùøâ   ,ùàá  éåì÷ áéáà--äåäéì  ,íéøåëéá úçðî áéø÷ú íàå     ãé*
                   .êéøåëéá úçðî úà ,áéø÷ú         
            .àéä ,äçðî ;äðåáì äéìò úîùå ,ïîù äéìò úúðå     åè*
,äùéà   ,äúðåáì  ìë ìò  ,äðîùîå äùøâî äúøëæà úà ïäåëä øéè÷äå     æè*
                   {ô}  .äåäéì         
  

2,1- Und wenn jemand die Opfergabe eines Speisopfers dem EWIGEN darbringen will, soll seine Opfergabe Weizengriess sein; und er soll Oel darauf giessen und Weihrauch darauf legen. -2,2- Und er soll es zu den Soehnen Aharóns, den Priestern, bringen. Er nehme davon seine Hand voll, von seinem Weizengriess und von seinem Oel samt all seinem Weihrauch, und der Priester lasse die Askara davon auf dem Altar in Rauch aufgehen: ein Feueropfer ist es als wohlgefaelliger Geruch fuer den EWIGEN. -2,3- Aber das uebrige vom Speisopfer soll fuer Aharón und fuer seine Soehne sein: ein Hochheiliges von den Feueropfern des EWIGEN.
2,4- Und wenn du als Opfergabe eines Speisopfers ein Ofengebaeck darbringen willst, soll es Weizengriess sein, ungesaeuerte Kuchen, mit Oel gemengt, und ungesaeuerte Fladen, mit Oel gesalbt. -2,5-Und wenn deine Opfergabe ein Speisopfer in der Pfanne ist, soll es Weizengriess sein, mit Oel gemengt, ungesaeuert. -2,6- Du sollst es in Stuecke zerbrechen und Oel darauf giessen: ein Speisopfer ist es. -2,7- Und wenn deine Opfergabe ein Speisopfer im Topf ist, soll es von Weizengriess mit Oel gemacht werden. -2,8- Und du sollst das Speisopfer, das von diesen Dingen gemacht wird, dem EWIGEN bringen. Man soll es dem Priester ueberreichen, und er soll es an den Altar tragen. -2,9- Und der Priester hebe vom Speisopfer dessen Askara ab und lasse es auf dem Altar in Rauch aufgehen: ein Feueropfer [ist es] als wohlgefaelliger Geruch fuer den EWIGEN. -2,10- Das uebrige vom Speisopfer aber soll fuer Aharon und fuer seine Soehne sein: ein Hochheiliges von den Feueropfern des EWIGEN.
2,11- Alles Speisopfer, das ihr dem EWIGEN darbringt, darf nicht aus Gesaeuertem gemacht werden; denn von allem Sauerteig und allem Honig sollt ihr fuer den EWIGEN nichts als Feueropfer in Rauch aufgehen lassen. -2,12- Was die Opfergabe der Erstlinge betrifft, sollt ihr sie dem EWIGEN darbringen; aber auf den Altar sollen sie nicht kommen als wohlgefaelliger Geruch. -2,13- Alle Opfergaben deines Speisopfers sollst du mit Salz salzen und sollst das Salz des Bundes deines Gottes auf deinem Speisopfer nicht fehlen lassen; bei allen deinen Opfergaben sollst du Salz darbringen. -2,14- Und wenn du dem EWIGEN ein Speisopfer von den ersten Fruechten darbringen willst, sollst du Aehren, am Feuer geroestet, Graupen von Jungkorn, darbringen als Speisopfer von deinen ersten Fruechten. -2,15- Und du sollst Oel darauf tun und Weihrauch darauf legen: ein Speisopfer ist es. -2,16- Und der Priester soll die Askara davon in Rauch aufgehen lassen, von seinen Graupen und von seinem Oel, mit all seinem Weihrauch: ein Feueropfer fuer den EWIGEN.

Kapitel 3. â ÷øô àø÷éå


,äá÷ð íà øëæ íà ,áéø÷î àåä ,ø÷áä ïî íà--åðáø÷ ,íéîìù çáæ íàå      à*
                   .äåäé éðôì åðáéø÷é íéîú         
ïåøäà éðá å÷øæå  ;ãòåî ìäåà çúô åèçùå ,åðáø÷ ùàø ìò åãé êîñå      á*
            .áéáñ ,çáæîä ìò íãä úà íéðäåëä         
úàå  ,áø÷ä úà äñëîä áìçä úà--äåäéì äùéà  ,íéîìùä çáæî áéø÷äå      â*
                      .áø÷ä ìò øùà áìçä ìë         
úøúåéä úàå ;íéìñëä ìò øùà ïäéìò øùà áìçä úàå ,úåéìëä éúù úàå      ã*
                .äðøéñé úåéìëä ìò ,ãáëä ìò         
ìò øùà íéöòä ìò øùà äìåòä ìò  ,äçáæîä ïåøäà éðá åúåà åøéè÷äå      ä*
                {ô}  .äåäéì ,çåçéð çéø äùéà ,ùàä         

íéîú   ,äá÷ð  åà  øëæ--äåäéì   ,íéîìù çáæì åðáø÷ ïàöä ïî íàå      å*
                      .åðáéø÷é         
         .äåäé éðôì ,åúåà áéø÷äå--åðáø÷ úà ,áéø÷î àåä áùë íà      æ*
å÷øæå   ;ãòåî ìäåà éðôì åúåà èçùå  ,åðáø÷ ùàø ìò åãé úà êîñå      ç*
                .áéáñ ,çáæîä ìò åîã úà ïåøäà éðá         
äöòä úîåòì ,äîéîú äéìàä åáìç--äåäéì äùéà ,íéîìùä çáæî áéø÷äå      è*
    .áø÷ä ìò øùà áìçä ìë úàå ,áø÷ä úà äñëîä áìçä úàå ;äðøéñé         
úøúåéä úàå ;íéìñëä ìò øùà ïäéìò øùà áìçä úàå ,úåéìëä éúù úàå      é*
                .äðøéñé úåéìëä ìò ,ãáëä ìò         
          {ô}  .äåäéì ,äùéà íçì ,äçáæîä ,ïäåëä åøéè÷äå     àé*

              .äåäé éðôì ,åáéø÷äå--åðáø÷ ,æò íàå     áé*
éðá  å÷øæå   ;ãòåî ìäåà éðôì åúåà èçùå  ,åùàø ìò åãé úà êîñå     âé*
              .áéáñ ,çáæîä ìò åîã úà ïåøäà         
ìë úàå ,áø÷ä úà äñëîä áìçä úà--äåäéì äùéà ,åðáø÷ åðîî áéø÷äå     ãé*
                   .áø÷ä ìò øùà áìçä         
úøúåéä úàå ;íéìñëä ìò øùà ïäéìò øùà áìçä úàå ,úåéìëä éúù úàå     åè*
                .äðøéñé úåéìëä ìò ,ãáëä ìò         
   .äåäéì áìç ìë ,çåçéð çéøì äùéà íçì ,äçáæîä ,ïäåëä íøéè÷äå     æè*
àì   ,íã  ìëå  áìç  ìë--íëéúåáùåî ìåëá  ,íëéúåøåãì íìåò ú÷åç     æé*
                   {ô}  .åìëàú         
  

3,1- Und wenn seine Opfergabe ein Heilsopfer ist: wenn er sie von den Rindern darbringt, es sei ein maennliches oder ein weibliches [Tier], soll er sie ohne Fehler vor dem EWIGEN darbringen. -3,2- Und er soll seine Hand auf den Kopf seines Opfers legen und es am Eingang des Zeltes der Begegnung schlachten; und die Soehne Aharons, die Priester, sollen das Blut ringsherum an den Altar sprengen. -3,3- Und von dem Heilsopfer soll er dem EWIGEN ein Feueropfer darbringen: das Fett, das die Eingeweide bedeckt, und alles Fett, das an den Eingeweiden ist, 3,4- die beiden Nieren und das Fett, das an ihnen [und] das an den Lenden ist, und den Lappen ueber der Leber: bei den Nieren soll er es abtrennen. -3,5- Und die Soehne Aharons sollen es auf dem Altar in Rauch aufgehen lassen, auf dem Brandopfer, das auf dem Holz ueber dem Feuer ist: ein Feueropfer [ist es] als wohlgefaelliger Geruch fuer den EWIGEN.
-3,6- Und wenn seine Opfergabe vom Kleinvieh ist, fuer den EWIGEN als Heilsopfer, ein maennliches oder ein weibliches [Tier], soll er sie ohne Fehler darbringen. -3,7- Wenn er ein Schaf darbringt als seine Opfergabe, dann soll er es vor den EWIGEN herbeibringen; -3,8- und er soll seine Hand auf den Kopf seines Opfers legen und es vor dem Zelt der Begegnung schlachten; und die Soehne Aharons sollen sein Blut ringsherum an den Altar sprengen. -3,9- Und vom Heilsopfer soll er sein Fett als Feueropfer dem EWIGEN darbringen: den ganzen Fettschwanz - dicht beim Schwanzwirbel soll er ihn abtrennen - und das Fett, das die Eingeweide bedeckt, und alles Fett, das an den Eingeweiden ist, 3,10- die beiden Nieren und das Fett, das an ihnen [und] das an den Lenden ist, und den Lappen ueber der Leber: bei den Nieren soll er es abtrennen. -3,11- Und der Priester soll es auf dem Altar in Rauch aufgehen lassen: eine Speise des Feueropfers fuer den EWIGEN [ist es].
-3,12- Und wenn seine Opfergabe eine Ziege ist, dann soll er sie vor den EWIGEN herbeibringen; -3,13- und er soll seine Hand auf ihren Kopf legen und sie vor dem Zelt der Begegnung schlachten; und die Soehne Aharons sollen ihr Blut ringsherum an den Altar sprengen. -3,14- Und er soll davon seine Opfergabe als Feueropfer dem EWIGEN darbringen: das Fett, das die Eingeweide bedeckt, und alles Fett, das an den Eingeweiden ist, -3,15- und die beiden Nieren und das Fett, das an ihnen [und] das an den Lenden ist, und den Lappen ueber der Leber: bei den Nieren soll er es abtrennen. -3,16- Und der Priester soll sie auf dem Altar in Rauch aufgehen lassen: eine Speise des Feueropfers [ist es] als wohlgefaelliger Geruch. Alles Fett gehoert dem EWIGEN. -3,17- Eine ewige Ordnung bei euren Generationen in allen euren Wohnsitzen: Keinerlei Fett und keinerlei Blut duerft ihr essen!

Kapitel 4. ã ÷øô àø÷éå


             .øåîàì äùî ìà ,äåäé øáãéå      à*
,äåäé úååöî ìåëî äââùá àèçú éë ùôð--øåîàì  ,ìàøùé éðá ìà øáã      á*
                .äðäî úçàî ,äùòå ;äðéùòéú àì øùà         
øô  àèç øùà åúàèç ìò áéø÷äå--íòä úîùàì  ,àèçé çéùîä ïäåëä íà      â*
                 .úàèçì ,äåäéì íéîú ø÷á ïá         
ùàø ìò åãé úà êîñå ;äåäé éðôì ,ãòåî ìäåà çúô ìà øôä úà àéáäå      ã*
               .äåäé éðôì øôä úà èçùå ,øôä         
        .ãòåî ìäåà ìà ,åúåà àéáäå ;øôä íãî ,çéùîä ïäåëä ç÷ìå      ä*
,äåäé éðôì íéîòô òáù íãä ïî äæäå  ;íãá  ,åòáöà úà ïäåëä ìáèå      å*
                       .ùãå÷ä úëåøô éðô úà         
,øùà ,äåäé éðôì ,íéîñä úøåè÷ çáæî úåðø÷ ìò íãä ïî ïäåëä ïúðå      æ*
øùà   ,äìåòä çáæî ãåñé ìà êåôùé  ,øôä íã ìë úàå  ;ãòåî ìäåàá         
                     .ãòåî ìäåà ,çúô         
úàå  ,áø÷ä ìò äñëîä áìçä úà--åðîî íéøé  ,úàèçä øô áìç ìë úàå      ç*
                      .áø÷ä ìò øùà áìçä ìë         
úøúåéä úàå ;íéìñëä ìò øùà ïäéìò øùà áìçä úàå ,úåéìëä éúù úàå      è*
                .äðøéñé úåéìëä ìò ,ãáëä ìò         
   .äìåòä çáæî ìò ,ïäåëä íøéè÷äå ;íéîìùä çáæ øåùî ,íøåé øùàë      é*
   .åùøôå ,åáø÷å ;åéòøë ìòå åùàø ìò ,åøùá ìë úàå øôä øåò úàå     àé*
,ïùãä  êôù  ìà  ,øåäè íå÷î ìà äðçîì õåçî ìà øôä ìë úà àéöåäå     áé*
            {ô}  .óøùéé ,ïùãä êôù ìò ;ùàá ,íéöò ìò åúåà óøùå         

ìëî  úçà åùòå  ;ìä÷ä éðéòî øáã íìòðå  ,åâùé ìàøùé úãò ìë íàå     âé*
               .åîùàå ,äðéùòéú àì øùà äåäé úååöî         
,úàèçì  ø÷á ïá øô ìä÷ä åáéø÷äå--äéìò åàèç øùà  ,úàèçä äòãåðå     ãé*
               .ãòåî ìäåà éðôì åúåà åàéáäå         
,øôä úà èçùå ;äåäé éðôì ,øôä ùàø ìò íäéãé úà äãòä éð÷æ åëîñå     åè*
                    .äåäé éðôì         
            .ãòåî ,ìäåà ìà ,øôä íãî ,çéùîä ïäåëä àéáäå     æè*
éðô úà  ,äåäé éðôì íéîòô òáù äæäå  ;íãä ïî ,åòáöà ïäåëä ìáèå     æé*
                       .úëåøôä         
;ãòåî ìäåàá ,øùà ,äåäé éðôì øùà ,çáæîä úåðø÷ ìò ïúéé íãä ïîå     çé*
   .ãòåî ìäåà ,çúô øùà ,äìåòä çáæî ãåñé ìà êåôùé ,íãä ìë úàå         
         .äçáæîä ,øéè÷äå ;åðîî íéøé ,åáìç ìë úàå     èé*
,ïäåëä íäéìò øôéëå ;åì äùòé ïë ,úàèçä øôì äùò øùàë--øôì äùòå      ë*
                    .íäì çìñðå         
øôä  úà óøù øùàë  ,åúåà óøùå  ,äðçîì õåçî ìà  ,øôä úà àéöåäå     àë*
             {ô}  .àåä ,ìä÷ä úàèç  :ïåùàøä         

àì  øùà  åéäåìà  äåäé  úååöî  ìëî úçà äùòå  ,àèçé  ,àéùð øùà     áë*
                      .íùàå ,äââùá äðéùòéú         
,íéæéò  øéòù åðáø÷ úà àéáäå--äá àèç øùà  ,åúàèç åéìà òãåä åà     âë*
                     .íéîú øëæ         
,äìåòä úà èçùé øùà íå÷îá åúåà èçùå  ,øéòùä ùàø ìò  ,åãé êîñå     ãë*
                     .àåä ,úàèç ;äåäé éðôì         
úàå  ;äìåòä çáæî úåðø÷ ìò ïúðå  ,åòáöàá úàèçä íãî ïäåëä ç÷ìå     äë*
            .äìåòä çáæî ãåñé ìà ,êåôùé åîã         
ïäåëä åéìò øôéëå  ;íéîìùä çáæ áìçë ,äçáæîä øéè÷é åáìç ìë úàå     åë*
                    {ô}  .åì çìñðå ,åúàèçî         

øùà äåäé úååöîî úçà äúåùòá ,õøàä íòî ,äââùá àèçú úçà ùôð íàå     æë*
                   .íùàå ,äðéùòéú àì         
äîéîú  íéæéò úøéòù åðáø÷ àéáäå--àèç øùà åúàèç  ,åéìà òãåä åà     çë*
                   .àèç øùà åúàèç ìò ,äá÷ð         
      .äìåòä íå÷îá ,úàèçä úà èçùå ;úàèçä ùàø ìò ,åãé úà êîñå     èë*
äîã ìë úàå ;äìåòä çáæî úåðø÷ ìò ïúðå ,åòáöàá äîãî ïäåëä ç÷ìå      ì*
                     .çáæîä ãåñé ìà ,êåôùé         
ïäåëä øéè÷äå ,íéîìùä çáæ ìòî áìç øñåä øùàë ,øéñé äáìç ìë úàå     àì*
  {ô}  .åì çìñðå ,ïäåëä åéìò øôéëå ;äåäéì çåçéð çéøì ,äçáæîä         

              .äðàéáé ,äîéîú äá÷ð--úàèçì ,åðáø÷ àéáé ùáë íàå     áì*
èçùé øùà íå÷îá  ,úàèçì äúåà èçùå  ;úàèçä ùàø ìò ,åãé úà êîñå     âì*
                     .äìåòä úà         
úàå  ;äìåòä çáæî úåðø÷ ìò ïúðå  ,åòáöàá úàèçä íãî ïäåëä ç÷ìå     ãì*
              .çáæîä ãåñé ìà ,êåôùé äîã ìë         
øéè÷äå   ,íéîìùä  çáæî áùëä áìç øñåé øùàë  ,øéñé äáìç ìë úàå     äì*
åúàèç ìò ïäåëä åéìò øôéëå  ;äåäé éùéà ìò  ,äçáæîä íúåà ïäåëä         
                   {ô}  .åì çìñðå ,àèç øùà         
  

- 4,1- Und der EWIGE redete zu Moshe: -4,2- Rede zu den Soehnen Israel und sage: Wenn jemand aus Versehen suendigt gegen [irgend etwas], was der EWIGE zu tun verboten hat, und irgendeines von ihnen tut, - -4,3- wenn der gesalbte Priester suendigt zur Schuld des Volkes, dann soll er fuer seine Suende, die er begangen hat, dem EWIGEN einen Jungstier ohne Fehler als Suendopfer darbringen! - 4,4- Und er soll den Stier an den Eingang des Zeltes der Begegnung vor den EWIGEN bringen und seine Hand auf den Kopf des Stieres legen und den Stier vor dem EWIGEN schlachten. -4,5- Und der gesalbte Priester nehme von dem Blut des Stieres und bringe es in das Zelt der Begegnung; -4,6- und der Priester tauche seinen Finger in das Blut und sprenge von dem Blut siebenmal vor den EWIGEN gegen den Vorhang des Heiligtums hin. -4,7- Und der Priester tue [etwas] von dem Blut an die Hoerner des Altars des wohlriechenden Raeucherwerks, der im Zelt der Begegnung vor dem EWIGEN [steht]. Alles Blut des Stieres aber soll er an den Fuss des Brandopferaltars giessen, der am Eingang des Zeltes der Begegnung [steht]. -4,8- Und alles Fett vom Stier des Suendopfers soll er von ihm abheben: das Fett, das die Eingeweide bedeckt, und alles Fett, das an den Eingeweiden ist, -4,9- und die beiden Nieren und das Fett, das an ihnen [und] das an den Lenden ist, und den Lappen ueber der Leber: bei den Nieren soll er es abtrennen, -4,10- ebenso wie es vom Stier des Heilsopfers abgehoben wird; und der Priester soll es auf dem Brandopferaltar in Rauch aufgehen lassen. -4,11- Aber die Haut des Stieres und all sein Fleisch samt seinem Kopf und seinen Unterschenkeln und seinen Eingeweiden und seinem Mageninhalt: -4,12- den ganzen Stier soll er hinausbringen, nach draussen vor das Lager, an einen reinen Ort, an den Schutthaufen der Fettasche und soll ihn auf Holzscheiten mit Feuer verbrennen. Auf dem Schutthaufen der Fettasche soll er verbrannt werden.

-4,13- Und wenn die ganze Gemeinde Israel aus Versehen suendigt, und die Sache ist verborgen vor den Augen der Versammlung, und sie tun irgend etwas von alledem, was der EWIGE zu tun verboten hat, und werden schuldig, -4,14- wird dann die Suende erkannt, mit der sie sich dagegen versuendigt haben, dann soll die Versammlung einen Jungstier als Suendopfer darbringen, und sie sollen ihn vor das Zelt der Begegnung bringen. -4,15- Und die Aeltesten der Gemeinde sollen vor dem EWIGEN ihre Haende auf den Kopf des Stieres legen, und man soll den Stier vor dem EWIGEN schlachten. -4,16- Und der gesalbte Priester bringe [etwas] von dem Blut des Stieres in das Zelt der Begegnung, -4,17- und der Priester tauche seinen Finger in das Blut und sprenge vor dem EWIGEN siebenmal gegen den Vorhang hin. -4,18- Und von dem Blut tue er [etwas] an die Hoerner des Altars, der vor dem EWIGEN, also im Zelt der Begegnung, [steht]. Alles Blut soll er an den Fuss des Brandopferaltars giessen, der am Eingang des Zeltes der Begegnung [steht]. -4,19- All sein Fett aber soll er von ihm abheben und auf dem Altar in Rauch aufgehen lassen. -4,20- Und er soll mit dem Stier tun, wie er mit dem Stier des Suendopfers getan hat; ebenso soll er damit tun. Und so erwirke der Priester Suehnung fuer sie, und es wird ihnen vergeben werden. -4,21- Und er soll den Stier hinausbringen, nach draussen vor das Lager, und ihn verbrennen, ebenso wie er den ersten Stier verbrannt hat: ein Suendopfer der Versammlung ist es. -4,22- Wenn ein Fuerst suendigt und tut aus Versehen [irgend etwas] von alledem, was der EWIGE, sein Gott, zu tun verboten hat, und wird schuldig, -4,23- und seine Suende, mit der er gesuendigt hat, wird ihm zu Bewusstsein gebracht, dann soll er seine Opfergabe bringen, einen Ziegenbock, ein Maennchen ohne Fehler. -4,24- Und er soll seine Hand auf den Kopf des Ziegenbockes legen und ihn schlachten an dem Ort, wo man das Brandopfer vor dem EWIGEN schlachtet: ein Suendopfer ist es. -4,25- Und der Priester nehme mit seinen Fingern [etwas] von dem Blut des Suendopfers und tue es an die Hoerner des Brandopferaltars; und sein Blut soll er an den Fuss des Brandopferaltars giessen. -4,26- All sein Fett aber soll er auf dem Altar in Rauch aufgehen lassen, wie das Fett des Heilsopfers. Und so erwirke der Priester Suehnung fuer ihn wegen seiner Suende, und es wird ihm vergeben werden. -4,27- Und wenn jemand vom Volk des Landes aus Versehen suendigt, indem er eines von dem tut, was der EWIGE zu tun verboten hat, und schuldig wird, -4,28- und seine Suende, die er begangen hat, wird ihm zu Bewusstsein gebracht, dann soll er seine Opfergabe bringen, eine weibliche Ziege ohne Fehler, fuer seine Suende, die er begangen hat. -4,29- Und er soll seine Hand auf den Kopf des Suendopfers legen und das Suendopfer am Ort des Brandopfers schlachten. -4,30- Und der Priester nehme mit seinem Finger [etwas] von seinem Blut und tue es an die Hoerner des Brandopferaltars. All sein Blut aber soll er an den Fuss des Altars giessen. -4,31- Und all sein Fett soll er abtrennen, ebenso wie das Fett vom Heilsopfer abgetrennt wird; und der Priester soll es auf dem Altar in Rauch aufgehen lassen als wohlgefaelligen Geruch fuer den EWIGEN. So erwirke der Priester Suehnung fuer ihn, und es wird ihm vergeben werden. - -4,32- Und wenn er ein Schaf bringt als seine Opfergabe zum Suendopfer, dann bringe er ein weibliches [Tier] ohne Fehler. -4,33- Und er soll seine Hand auf den Kopf des Suendopfers legen und es als Suendopfer schlachten an dem Ort, wo man das Brandopfer schlachtet. -4,34- Und der Priester nehme mit seinem Finger [etwas] vom Blut des Suendopfers und tue es an die Hoerner des Brandopferaltars. All sein Blut aber soll er an den Fuss des Altars giessen. -4,35- Und all sein Fett soll er abtrennen, ebenso wie das Fett des Schafes vom Heilsopfer abgetrennt wird; und der Priester soll es auf dem Altar in Rauch aufgehen lassen, auf den Feueropfern des EWIGEN. So erwirke der Priester Suehnung fuer ihn wegen seiner Suende, die er begangen hat, und es wird ihm vergeben werden.

Kapitel 5. ä ÷øô àø÷éå


àì íà  ;òãé åà äàø åà  ,ãò àåäå ,äìà ìå÷ äòîùå ,àèçú éë ùôðå      à*
                   .åðååò àùðå ,ãéâé         
úìáðá  åà  äàîè äéç úìáðá åà  ,àîè øáã ìëá òâéú øùà  ,ùôð åà      á*
     .íùàå àîè àåäå ,åðîî íìòðå ;àîè õøù úìáðá åà ,äàîè äîäá         
,åðîî íìòðå  ;äá àîèé øùà åúàîåè ìåëì ,íãà úàîåèá òâéé éë åà      â*
                      .íùàå òãé àåäå         
àèáé  øùà ìåëì  ,áéèéäì åà òøäì íééúôùá àèáì òáùéú éë ùôð åà      ã*
          .äìàî úçàì ,íùàå òãé àåäå ;åðîî íìòðå--äòåáùá íãàä         
             .äéìò àèç øùà ,äãååúäå--äìàî úçàì ,íùàé éë äéäå      ä*
åà   ,äáùë ïàöä ïî äá÷ð àèç øùà åúàèç ìò äåäéì åîùà úà àéáäå      å*
         .åúàèçî ,ïäåëä åéìò øôéëå ;úàèçì--íéæéò úøéòù         
åà íéøåú éúù àèç øùà åîùà úà àéáäå  ,äù éã  ,åãé òéâú àì íàå      æ*
           .äìåòì ãçàå ,úàèçì ãçà--äåäéì ,äðåé éðá éðù         
úà  ÷ìîå   ;äðåùàø úàèçì øùà úà áéø÷äå  ,ïäåëä ìà íúåà àéáäå      ç*
               .ìéãáé àìå ,åôøåò ìåîî åùàø         
;çáæîä ãåñé ìà äöîéé íãá øàùðäå ,çáæîä øé÷ ìò úàèçä íãî äæäå      è*
                    .àåä ,úàèç         
,àèç øùà åúàèçî ïäåëä åéìò øôéëå  ;èôùîë ,äìåò äùòé éðùä úàå      é*
                      {ñ}  .åì çìñðå         

åðáø÷ úà àéáäå--äðåé éðá éðùì åà ,íéøåú éúùì åãé âéùú àì íàå     àé*
ïúéé àìå ,ïîù äéìò íéùé àì ;úàèçì ,úìåñ äôéàä úéøéùò àèç øùà         
                 .àéä ,úàèç éë--äðåáì äéìò         
äúøëæà  úà  åöîå÷  àåìî  äðîî ïäåëä õî÷å  ,ïäåëä ìà  ,äàéáäå     áé*
         .àéä ,úàèç ;äåäé éùéà ìò ,äçáæîä øéè÷äå         
;åì  çìñðå--äìàî  úçàî   ,àèç  øùà åúàèç ìò ïäåëä åéìò øôéëå     âé*
                 {ñ}  .äçðîë ,ïäåëì äúééäå         

                 .øåîàì äùî ìà ,äåäé øáãéå     ãé*
åîùà  úà  àéáäå--äåäé  éùãå÷î äââùá äàèçå  ,ìòî ìåòîú éë ùôð     åè*
    .íùàì ,ùãå÷ä ì÷ùá íéì÷ù óñë êëøòá ïàöä ïî íéîú ìéà äåäéì         
,åúåà ïúðå ,åéìò óñåé åúéùéîç úàå ,íìùé ùãå÷ä ïî àèç øùà úàå     æè*
           {ô}  .åì çìñðå ,íùàä ìéàá åéìò øôëé ïäåëäå ;ïäåëì         

;äðéùòéú  àì  øùà äåäé úååöî ìëî úçà äúùòå  ,àèçú éë ùôð íàå     æé*
                 .åðååò àùðå ,íùàå òãé àìå         
åéìò  øôéëå   ;ïäåëä  ìà  ,íùàì êëøòá ïàöä ïî íéîú ìéà àéáäå     çé*
              .åì çìñðå--òãé àì àåäå ,ââù øùà åúââù ìò ïäåëä         
                {ô}  .äåäéì ,íùà íåùà  :àåä ,íùà     èé*

                 .øåîàì äùî ìà ,äåäé øáãéå      ë*
úîåùúá åà ïåã÷éôá åúéîòá ùçéëå ;äåäéá ìòî äìòîå ,àèçú éë ùôð     àë*
              .åúéîò úà ÷ùò åà ,ìæâá åà ãé         
äùòé  øùà ìåëî úçà ìò  ;ø÷ù ìò òáùðå  ,äá ùçéëå äãéáà àöî åà     áë*
                   .äðäá àåèçì ,íãàä         
øùà ÷ùåòä úà åà ìæâ øùà äìéæâä úà áéùäå--íùàå àèçé éë  ,äéäå     âë*
   .àöî øùà ,äãéáàä úà åà ;åúéà ã÷ôåä øùà ïåã÷éôä úà åà ,÷ùò         
åéúéùéîçå   ,åùàøá åúåà íìéùå--ø÷ùì  ,åéìò òáùéé øùà ìåëî åà     ãë*
           .åúîùà íåéá ,åððúéé åì àåä øùàì  :åéìò óñåé         

.ïäåëä ìà ,íùàì êëøòá ïàöä ïî íéîú ìéà ,äåäéì ,àéáé åîùà úàå     äë*

,äùòé øùà ìåëî úçà ìò  ,åì çìñðå ,äåäé éðôì ïäåëä åéìò øôéëå     åë*
                      {ô}  .äá äîùàì         
  

-5,1- Und wenn jemand suendigt, dass er die Stimme der Verfluchung hoert, und er war Zeuge, sei es, dass er es gesehen oder gekannt hat, - wenn er es nicht meldet, dann soll er seine Schuld tragen; -5,2- oder wenn jemand irgend etwas Unreines anruehrt, sei es das Aas eines unreinen wilden Tieres oder das Aas eines unreinen Viehs oder das Aas eines unreinen kriechenden Tieres, - ist es ihm auch verborgen, dann ist er [doch] unrein und schuldig. -5,3- Oder wenn er die Unreinheit eines Menschen anruehrt, was seine Unreinheit auch sei, durch die er unrein wird, und es ist ihm verborgen, - erkennt er es, dann ist er schuldig. -5,4- Oder wenn jemand schwoert, indem er unbesonnen mit den Lippen redet, Boeses oder Gutes zu tun, nach allem was ein Mensch mit einem Schwur unbesonnen reden mag, und es ist ihm verborgen, - erkennt er es, dann ist er schuldig in einem von diesen. -5,5- Und es soll geschehen, wenn er in einem von diesen [Dingen] schuldig wird, dann bekenne er, worin er gesuendigt hat; -5,6- und er bringe dem EWIGEN sein Schuldopfer fuer seine Suende, die er begangen hat: ein weibliches [Tier] vom Kleinvieh, ein Schaf oder eine Ziege, zum Suendopfer. So soll der Priester wegen seiner Suende Suehnung fuer ihn erwirken. -5,7- Und wenn seine Hand das [zum Kauf] eines Schafes Ausreichende nicht aufbringen kann, so bringe er fuer das, worin er gesuendigt hat, dem EWIGEN sein Schuldopfer: zwei Turteltauben oder zwei junge Tauben: eine zum Suendopfer und eine zum Brandopfer. -5,8- Und er soll sie zum Priester bringen; und dieser bringe die zum Suendopfer zuerst dar und kneife ihr den Kopf dicht beim Genick ab. Er soll ihn aber nicht [voellig] abtrennen. -5,9- Und er sprenge [etwas] von dem Blut des Suendopfers an die Wand des Altars, das uebrige von dem Blut aber soll an den Fuss des Altars ausgedrueckt werden: ein Suendopfer ist es. -5,10- Und die andere soll er als Brandopfer opfern, nach der Vorschrift. So erwirke der Priester Suehnung fuer ihn wegen seiner Suende, die er begangen hat, und es wird ihm vergeben werden. -5,11- Wenn aber seine Hand zwei Turteltauben oder zwei junge Tauben nicht aufbringen kann, dann bringe er, der gesuendigt hat, als seine Opfergabe ein zehntel Efa Weizengriess zum Suendopfer. Er soll kein Oel darauf tun und keinen Weihrauch darauf legen, denn ein Suendopfer ist es. -5,12- Und er soll es zum Priester bringen; und der Priester nehme davon seine Hand voll, die Askara davon, und lasse es auf dem Altar in Rauch aufgehen, auf den Feueropfern des EWIGEN: ein Suendopfer ist es. -5,13- So erwirke der Priester Suehnung fuer ihn wegen seiner Suende, die er begangen hat in einem von diesen [Dingen], und es wird ihm vergeben werden. Das Suendopfer aber soll dem Priester gehoeren wie das Speisopfer.

-5,14- Und der EWIGE redete zu Moshe: -5,15- Wenn jemand Untreue begeht und aus Versehen an den heiligen Dingen des EWIGEN suendigt, dann soll er dem EWIGEN sein Schuldopfer bringen: einen Widder ohne Fehler vom Kleinvieh, nach deiner Schaetzung an Schekeln Silber, nach dem Schekel des Heiligtums, zum Schuldopfer. -5,16- Und worin er an dem Heiligen gesuendigt hat, soll er erstatten und ein Fuenftel davon noch hinzufuegen und es dem Priester geben. Und der Priester soll Suehnung fuer ihn erwirken mit dem Widder des Schuldopfers, und es wird ihm vergeben werden. -5,17- Und wenn jemand suendigt und irgend etwas von all dem tut, was der EWIGE zu tun verboten hat, - hat er es auch nicht erkannt, dann ist er [doch] schuldig und soll seine Schuld tragen. -5,18- Er soll nach deiner Schaetzung einen Widder ohne Fehler, vom Kleinvieh, zum Priester bringen fuer das Schuldopfer. Und der Priester soll fuer ihn Suehnung erwirken wegen seines Versehens, das er begangen hat, ohne es zu erkennen; und es wird ihm vergeben werden. -5,19- Ein Schuldopfer ist es; er ist auf jeden Fall am EWIGEN schuldig geworden.

-5,20- Und der EWIGE redete zu Moshe: -5,21- Wenn jemand suendigt und Untreue gegen den EWIGEN begeht, dass er seinem Naechsten ein anvertrautes Gut ableugnet oder ein Darlehn oder etwas Geraubtes, oder er hat von seinem Naechsten etwas erpresst, -5,22-oder er hat Verlorenes gefunden und leugnet es ab, und er schwoert falsch oder irgend etwas von allem, was ein Mensch tun mag, sich darin zu versuendigen: -5,23- dann soll es geschehen, wenn er gesuendigt hat und schuldig geworden ist, dass er zurueckerstatte das Geraubte, das er geraubt, oder das Erpresste, das er erpresst hat, oder das Anvertraute, das ihm anvertraut worden ist, oder das Verlorene, das er gefunden hat, -5,24- oder [etwas] von all dem, worueber er falsch geschworen hat; und er soll es erstatten nach seiner [vollen] Summe und ein Fuenftel davon noch hinzufuegen. Wem es gehoert, dem soll er es geben am Tag seines Schuldopfers. -5,25- Und dem EWIGEN soll er sein Schuldopfer bringen: einen Widder ohne Fehler vom Kleinvieh, nach deiner Schaetzung, als Schuldopfer zum Priester. -5,26- Und der Priester soll Suehnung fuer ihn erwirken vor dem EWIGEN, und es wird ihm vergeben werden wegen irgend etwas von allem, was er getan hat, darin schuldig zu werden.

Zum Inhaltsverzeichnis: haParashah
Zum Inhaltsverzeichnis: Jahaduth
Zum Inhaltsverzeichnis: haGalil onLine



DE-Titel
US-Titel


Jüdische Weisheit
Fragen an die Rebbezin...
haGalil.com ist kostenlos! Trotzdem: haGalil kostet Geld!

Die bei haGalil onLine und den angeschlossenen Domains veröffentlichten Texte spiegeln Meinungen und Kenntnisstand der jeweiligen Autoren.
Sie geben nicht unbedingt die Meinung der Herausgeber bzw. der Gesamtredaktion wieder.
haGalil onLine

[Impressum]
Kontakt: hagalil@hagalil.com
haGalil - Postfach 900504 - D-81505 München

1995-2006 © haGalil onLine® bzw. den angeg. Rechteinhabern
Munich - Tel Aviv - All Rights Reserved